ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າບໍ່ມີຈິດວິນຍານ ຫຼັງຈາກຄວາມຕາຍ ໄດ້ຍົກເອົາຂໍ້ພະຄໍາປະຖົມມະການ 2:17 ທີ່ມີກ່າວໄວ້ວ່າ “ຖ້າເຈົ້າຂືນກິນເມື່ອໃດ ເຈົ້າຈະຕາຍເມື່ອນັ້ນ” ແລະ ເອເສກຽນ 18:4 ທີ່ມີກ່າວໄວ້ວ່າ “ບຸກຄົນໃດທີ່ເຮັດບາບ ບຸກຄົນນັ້ນແຫຼະທີ່ສົມຄວນຈະຕ້ອງຕາຍ” ມາເປັນຫຼັກຖານສໍາລັບຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂອງພວກເຂົາ ໃນການໃຫ້ເຫດຜົນວ່າ ຖ້າຮ່າງກາຍຕາຍ ຈິດວິນຍານກໍຕ້ອງຕາຍໄປນຳເຊັ່ນກັນ. ແນ່ນອນແລ້ວວ່າ ມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ເມື່ອຄົນບາບຕາຍໄປ, ຈິດວິນຍານຂອງລາວກໍຈະຕາຍໄປນຳ. ແຕ່ຄວາມຕາຍຂອງຮ່າງກາຍແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກຄວາມຕາຍຂອງຈິດວິນຍານ ເພາະວ່າຮ່າງກາຍຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຈາກຂີ້ຝຸ່ນດິນ ແລະ ຈິດວິນຍານເປັນລົມຫາຍໃຈ ທີ່ພະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ (ປຍຈ 12:7)
- ວັນທີໂພດສ໌
- 6 ຕ.ລ. 2026
- ຄວາມຮູ້ສຶກ
- 25
